فقط خاطرهبازی و نه چیزی بیشتر
درباره سایت
آخرین مطالب
- من به سرزمین دلتنگی تو تبعیدم
- سر من از نالهی من دور نیست *
- نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد
- خانم شیرین، لطفا خیالتون رو از سر راه بنده بردارید!
- سگ را گشادهاند و سنگ را بسته*
- انتخاب بین بد و بدتر
- دلم آنجاست که آن دلبر عیار آنجاست*
- باد خزانِ نکبتِ ایام ناگهان، بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد*
- آخرین کوپه هم تو را کم داشت*
- حیران میانِ مکرِ مکرّر چگونهای؟!
امکانات وب
94/06/11
دیروز یکشنبه بعدازظهر با غزاله گذشت. رفتیم به باغ لوکزامبورگ. او درسهای امتحانش و بیشتر فرانسه را میخواند و من کتابم را Du côté de chez Swa (بعد از چهار پنج سال دورخیز بالاخره شروع کردم). گفته بودم که غزاله برایم عیدی بخرد. فعلا حیرتزدهام. از وقتی کارِ «اجتماع و ادبیات» (؟) دادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
سرانجام آوناریوس سکوت را شکست:
ـ خب، بگذریم، این روزها چه مینویسی؟
ـ گفتنش غیرممکن است.
ـ حیف شد.
ـ اصلا حیف نیست
. خیلی هم خوب است. عصر کنونی بر روی هر چیزی که تابهحال نوشته شده چنگ میاندازد تادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
در جریان کودتای ۱۹۷۳، رهبران جدید ارتش شیلی که تعداد زیادی زندانی سیاسی روی دستشان مانده بود، ایدهای به ذهنشان خطور کرد که لابد فکر بکری به نظر رسیده است: چطور است استادیوم ملی، بزرگترین محوطهی وادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
این دنیای جدید در آثار نعمتالله، باحضور هیچکاکگونهی خودش در آغاز وضعیت سفید شکل میگیرد. جاییکه امیرمحمد گلکار (یونس غزالی)، سر جلسهی امتحان به فکر فرورفته و نعمتالله که نقش معلمش را بازی میکن
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
یک نگاه به وضعیت عملی امور و سیر رویدادها در یک منطقه از کشور روسیه، کافیست تا هرگونه شکی دربارهی نادرستی نظریهی اخیر تبدیل به یقین گردد، نظریهای که بنابر آن، ارعابِ دهههای دوم و سومِ این سدهادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
از لحاظ سیاسی ضعفِ این استدلال همواره این بوده: کسانی که بد را مقابلِ بدتر انتخاب میکنند به سرعتِ تمام فراموش میکنند که بد را انتخاب کردهاند. چون بدی رایش سوم سرانجام چنان ابعادی هیولایی یافت که هادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
صداها رنگ دارند، رنگ و حرکت هر دو با هم. من این را بعد از تجربهی «مسکالین» فهمیدم. بیستودو سال پیش، در خانهی... از یک «اوورتور» باخ، از فلامنکو و چهار فصلِ ویوالدی. هر کدام به کلی چیزِ دیگری بوادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
همهی ما از سر فرصتطلبی و ترس در تداوم یافتنِ این جنگ شریک و همدستیم. زیرا با بستنِ چمدانهایمان، با ادامهدادن به خریدمان، با کارکردن روی زمینمان، با تظاهرکردن به اینکه اتفاقی نیفتاده و با این فکرادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
اغلب پیش میآمد که تونی برای دیدنِ آشنایانِ شهری خود به لب دریا یا به باغ مهمانسرا میرفت، یا آنکه به مجالسِ رقص یا قایقرانی دعوت میشد. در چنین مواقعی مورتن «روی سنگها» مینشست. این «سنگها»ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
ولی او کسی بود که هر چه میخواست، دیگران هم آن را میخواستند؛ اگر او خون میخواست، مردم نیز خون میخواستند؛ اگر آب میخواست، مردم نیز آب میخواستند؛ و اگر او هیچ چیز نمیخواست، مردم هیچچیز نمیخوادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
شاهرخ مسکوب سیوپنج سال پیش نوشته بود «چقدر زنده بودن شرمآور است.».
حسِ حالای خیلی از ماها. به دلیلی مشابه.
* هوشنگ ابتهاج – مثنوی مرثیهادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
سرخپوستان از تکرارِ هجاها و کلمات برای ساختنِ صفات عالی استفاده میکنند. در زبانهای بومی و لااقل در گواتمالا، هیچ صفتِ عالیای وجود ندارد. آنها با گفتنِ «سفید، سفید، سفید» مرادشان «بسیار سفید»ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
مرد طاس بازی را شروع میکند. راه میافتیم. از پشت زمین دوم تنیس میرویم به طرف ساحل کارون. ساحل، سنگی است و بلند. آب، آرام تن میکشد به صخرههای ساحل و رو هم میغلتد. مینشینیم رو یکی از نیمکتها.ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
زخمیها که روزبهu200dروز بیشتر میشدند، در کوچه و خیابان ولو بودند. همه پاره پلاس تنشان بود. برایشان اعانه جمع میکردند. «روز»های گوناگونی به راه میانداختند، «روز» این، «روز» آن، «روز»هایی که بیشتادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور
چهارشنبه، 13 شهریور 1398
شاهرخ مسکوب در مقدمهی روزها در راه نوشته است: «نوشتن درمانِ بیهودگی است.»
و نه این جمله، که همان اولین خطوطِ این پیشگفتار در من شوقِ دوباره از سر گرفتنِ یادداشتنویسی روادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سام اکبریپور